Edinburgh Military Tattoo

Vandaag is het de grote dag. Eerst een Full Scottisch Breakfast met: gebakken ei, worstje, champignons, gegrilde tomaat, bacon, aardappelpannekoekje, Haggis (gehakt van lever en ander orgaanvlees), Black Pudding (bloedworst) en geen witte bonen in tomatensaus.

Eerst kijken in Falkirk naar een bijzondere Botenlift. De lift draait om zijn as net als een molen. In de “wieken”vaart een boot naar binnen en als die bak boven is, vaart de boot er weer uit. Zo wordt een hoogteverschil overbrugd. Leuk technisch apparaat. In Falkirk regende het. Zouden we het vandaag bij de Tattoo droog houden? ‘K denk ut nie!

Op naar Edinburgh. Hoera, hier is het prachtig weer en schijnt de zon volop. In de stad is het heel erg druk, maar wel erg gezellig. Niet alleen de Tattoo, maar ook een stratenvestival is er gaande. Overal op straat staan artiesten die hun kunstje doen: figuren maken met ballonnen, jongleren, degens slikken en twee meisjes deden heel komisch twee kippetjes na! En het publiek maar lachen!

Bij onze favoriete pub op het terras wat gedronken en mensen zitten kijken (met tellen zijn we maar opgehouden!). Daarna iets gegeten…Haggis…en toen de berg op gelopen door de winkelstraat naar het kasteel. Onderweg nog een leuk souvenir gekocht van een metertje lang. Keltisch en de ridders vochten er vroeger mee….juist een zwaard! Volgens Mike erg COOL ome Wim!

De Tattoo begon om 21.00 uur. Volgepakt op de tribune op een veel te krap stoeltje (wat ben ik blij dat ik 30 kg kwijt ben!) samen met nog zo’n 7998 mensen. We hadden prima uitzicht. Twee plaatsen in het midden van de hoofdtribune. De muziek was indrukwekkend, de doedelzakken erg mooi, de projectie op het kasteel erg groot, de wind koud, het stoeltje krap, het volkslied Schots, de Zwitsers met hun trommels FANTASTISCH! En het vuurwerk prachtig. Kortom, een heel geslaagde afsluiting van onze vakantie.

Hierna nog in het donker over landweggetjes naar huis toe. Ach, als je maar links blijft rijden…..